Deze website wordt momenteel vernieuwd.

Alert is bereikbaar op: 06 -51 172 692 : info@alertcommunicatie.nl

Waarom dit boek?

Zo werkt onze roddelpers zal me door mijn ex-collega’s en sommige Bekende Nederlanders vast niet in dankworden afgenomen. Mijn ex-collega’s beweren ongetwijfeld dat er niks klopt van mijn verhalen of ze zullen zeggen dat ze niks nieuws lezen, een beproefd middel in de roddeljournalistiek om eventuele nieuwsgierigheid bij voorbaat de kop in te drukken. We zullen zien, maar één ding is zeker: nog nooit heeft iemand van de bladen iets losgelaten over de werkwijze. 

 De mensen die deuren openen die voor anderen gesloten blijven (verkoopkreet van Privé) houden hun eigen deur angstvallig gesloten. Hoe de roddelpers werkt, houden ze voor anderen geheim. Hoe je aan je nieuws komt, daar praat je met anderen niet over.

Wie er eenmaal in zit als verslaggever of redacteur komt er moeilijk weer uit. Want Privé, Story, Weekend of Party op je cv staat garant voor afwijzing door elk serieus medium waarbij je naderhand solliciteert. Ik kan het de serieuze pers niet kwalijk nemen. In de lesboeken van de academie voor journalistiek staat letterlijk: Bij bladen als Privé, Weekend en Story worden verhaaltjes bedacht. Daar heb ik me vaak over opgewonden want dat is natuurlijk de grootste onzin. Bij de bladen wordt snel, hard en slim gewerkt. Alleen over de methodes kun je je bedenkingen hebben. Daarover mag je zelf na het lezen van dit boek oordelen.

Als je in gezelschap laat weten dat je bij een roddelblad werkt, ben je verzekerd van aandacht. Dan komen de vragen: Is FRANS BAUER in het echt ook zo’n aardige jongen? (Ja). Bedenken jullie de verhalen? (Nee). Wie was de tipgever van het koningshuis? (Tja…). Bellen sterren jullie ook zelf? (Soms). Komt GERARD JOLING ook wel bij jullie op de redactie (Ja). Hoeveel betalen jullie voor belangrijke tips? (Hangt ervan af)… Het blijkt dat veel mensen willen weten wat er zich afspeelt op zo’n redactie.

Zo werkt onze roddelpers is vooral mijn visie op deze media. Na vijf jaar Story en - bij elkaar opgeteld - vijf jaar Privé, denk ik dat ik een betrouwbaar beeld kan schetsen. Ik kan terugkijken op een heel spannende en soms hilarische tijd. Ik heb de ontwikkelingen goed kunnen volgen. Ik heb de nadagen van HENK VAN DER MEYDEN nog meegemaakt, waarbij het woord nadagen slaat op de periode van zijn carrière en niet over zijn inzet. Henk is en blijft voor iedereen een voorbeeld van onnavolgbare toewijding en werklust.

Ik heb meegemaakt hoe de bladen terrein verloren aan de showbizzrubrieken op tv die eerst te knullig voor woorden waren, maar later geduchte concurrenten zijn geworden. Ik heb ook gezien hoe het showbizznieuws en Oranjenieuws is geëxplodeerd in allerlei media en dat het big business is geworden. En meegemaakt dat de bladen verder gaan dan tien jaar geleden en dat internet het leven van roddeljournalisten een stuk makkelijker en tegelijkertijd lastiger maakt.

Want als er iets is wat de bladen nu vreselijk tegen hebben is de actualiteit. Tien jaar geleden kon je een scheiding nog wel een paar dagen onder de pet houden tot je blad uitkwam. Nu leg je het af tegen Boulevard en Shownieuws.

Maar de roddelpers blijft een bizarre wereld. Nergens hoor je meer hilarische verhalen dan daar. Maar met minder plezier kijk ik terug op momenten dat ik met lood in de schoenen bij een Bekende Nederlander moest aanbellen om in opdracht van de hoofdredacteur het verhaal boven water te krijgen over de miskraam van zijn vrouw. Of als je voor de zoveelste keer voor de rechter staat. Dan vraag je je even af wat je die mensen aandoet. Maar je moet wel, want in de roddelwereld moet je je elke dag weer bewijzen. Wie de rotklussen niet opknapt, ligt er zo uit.

Bewust mensen kwetsen ligt niet in mijn aard. Ik geef opening van zaken en dat zullen sommige collega’s niet prettig vinden om te lezen. Ik gebruik bij sommige verhalen alleen de voorletter van de hoofdpersoon. Dat geldt ook voor sommige sterren die voorkomen in dit boek. In sommige gevallen moet je als lezer zelf maar raden over wie het gaat.

Ik heb mezelf een ruime bedenktijd gegund voordat ik het plan voor dit boek heb doorgezet. Feitelijk ben ik halverwege 2007 uit dienst gegaan, maar de band met de showbizz is nooit helemaal doorgesneden. Want nog steeds heb ik contact (soms zelfs heimelijk) met mensen uit de roddelmedia. Tipgevers bellen me ook nog wel omdat ze weten dat ik een lijntje heb met Boulevard. En kennissen in  ’t Gooi en het circuit in Volendam houden me tot de dag van vandaag op de hoogte. En door mijn taak als woordvoerder van SONJA BAKKER in 2009 zit ik er weer helemaal tussen, hoewel ik me nu het grootste deel van de week braaf bezighoud met interne communicatie bij een grote verzekeraar.

Ook moet de lezer rekening houden dat dit boek uit mijn geheugen is opgetekend. Ik heb nooit aantekeningen bijgehouden en de dossiers van Privé, Story en Weekend zijn natuurlijk na mijn vertrek bij Privé voor mij gesloten. Dus om eventuele kritiek bij voorbaat al te ontzenuwen: sommige data zullen misschien aan paar dagen later of eerder geweest zijn. Net zoals sommige details die, wie weet, niet helemaal tot op de letter kloppen. Maar dat neemt niet weg dat ik dit boek met de grootst mogelijke nauwkeurigheid heb geschreven en me niet heb laten verleiden om mijn fantasie te gebruiken. Het is zoals ik het heb beleefd. Het is zoals het werkt in de wereld van de roddelpers…. 

November 2009

Hans Vos